Zadania, usługi i obowiązki, które podmiot nadal realizuje. Pojęcie ma znaczenie przy ocenie starszych dokumentów: materiał historyczny może nadal wymagać dostępności, jeżeli użytkownik potrzebuje go do załatwienia aktualnej sprawy.
Element treści lub interfejsu, który utrudnia albo uniemożliwia wykonanie zadania. Barierą może być brak obsługi klawiaturą, nieopisany przycisk, skan bez tekstu, nieczytelny kontrast albo formularz bez poprawnych komunikatów błędów.
Element prowadzący do innego adresu lub miejsca dokumentu. Jego tekst powinien samodzielnie wyjaśniać cel, zamiast powtarzać ogólne sformułowania „kliknij tutaj” lub „więcej”.
Opis kroków, ról i decyzji prowadzących od przygotowania materiału do jego udostępnienia. Powinna określać wymaganą kontrolę, zasady obsługi materiałów zewnętrznych, naprawy i dokumentowania decyzji.
Format obrazu rastrowego często używany dla zrzutów ekranu i grafik. Nie powinien być jedyną formą przekazania tekstu, instrukcji, programu wydarzenia ani danych tabelarycznych.
Dokument określający bariery, działania, odpowiedzialność, terminy i sposób weryfikacji poprawy. Powinien opierać się na priorytetach i rzeczywistym ryzyku dla użytkowników, a nie tylko na liczbie błędów technicznych.
Format pliku dokumentowego, który może być dostępny lub niedostępny. Jego użycie powinno być uzasadnione; tam, gdzie informację można przekazać jako HTML, publikacja bezpośrednio na stronie zwykle jest łatwiejsza w utrzymaniu i obsłudze.
Rola upoważniona do podjęcia decyzji publikacyjnej, warunkowej, archiwizacyjnej lub odmownej. Nie musi wykonywać publikacji technicznej, ale odpowiada za rozstrzygnięcie i jego udokumentowanie.
Technika rozpoznawania tekstu z obrazu. Jest etapem naprawy skanu, ale nie tworzy automatycznie nagłówków, list, tabel ani poprawnej kolejności odczytu.
Działanie usuwające stwierdzoną barierę, np. poprawę struktury dokumentu, opis obrazu, zmianę linku, przygotowanie napisów lub zastąpienie pliku wersją HTML. Naprawa powinna kończyć się ponowną kontrolą.